GÜNLERDEN BİR GÜN

İçimdeki sıkıntıyı ve panik halini üstümden atabilmek en azından bir süreliğine de olsa unutmak için 

kendimi deniz kıyısına attım, son zamanlarda ailecek yaşadığımız sağlık sorunları çok üst üste gelince rutin hayat düzenimiz hastane ev arasında geçti, bazı test sonuçlarını almam zaman alacak. Böyle bir anda yine dolaştım açık havada, aldım elime makinemi çektim durdum anları.
Dalgaları izlerken rahatlıyor içim, suya bakmak maviliğe bakmak bana her zaman iyi geliyor.

Karadeniz'in o haşin haline alışamadım daha.

Hava her an dönebilir ama olsun yağmura da hazırım ben, biraz ıslanmak belki tüm sıkıntılarımı yıkar atar.

Bu Yusufçuk çok güzel bir yeri yurt edinmiş değil mi, lavantaların üzerinde dört dönen nar kırmızısı bir sürü Yusufçuk.

Bir kaç martı dalgaların getirdiklerinden nasiplerini alıyorlar.

Bu bank bir sevgiliyi bekler gibi, biraz hüzünlü bir havası var.

Dalgalar kıyıya vururken yüzmeye kimsenin cesareti yok, kumdan girdaplar hemen yutmaya hazır sanki her şeyi.
Artık eve gitme vakti geldi, oğlumu okuldan alacağım, sonra onunla oyun oynayıp biraz daha deşarj olacağım.