Duygularımı ifade edemeyeceğim sadece Ata'nın ve yol arkadaşlarının o azmini inancını gördüm, bir avuç kişi olmanın hiç bir önemi yoktu onlar için istemenin azmetmenin ve vatan sevgisinin o yoğun elektriğini hissettim derinden, geminin merdivenlerinden basamakları tek tek çıkarken O'nun ve arkadaşlarının dokundukları yerlere dokundum, onların engin denize baktıkları yerden denize baktım kendi denizimi gördüm birden, meraklı gözlerle yelken direğine bakıyordu.
Bu minik Deniz, tertemiz aklı, öğrenme coşkusu ve sonsuz sevgisiyle karşımdaydı, umut doluydu, oyun doluydu içi, parlak bir yol gösteriyordu bana, umut yolunu, her şeye rağmen umut olduğunu biliyordu Atam, nelere kimlere güvenmişti bunu unutmamak gerek, halkına güvenmişti değil mi?!
3 yorum:
o günde orada olmak çok güzel!
Ahh o sızı, al benden de o kadar:((
Çok anlamlı bir yerde geçirmişsiniz 30 Ağustos`u Fadiş!
Yorum Gönder